Kiedy pierwszy raz stanęłam przed wyborem mebli do swojej kuchni, myślałam, że to będzie proste – ładne fronty, sporo szafek i już. Prawda okazała się brutalna, zwłaszcza gdy metraż nie pozwala na swobodne rozłożenie rąk. Zamiast wymarzonej wyspy kuchennej miałam wąski pas między blatem a ścianą, gdzie ledwo mieściły się dwie osoby. I wtedy zrozumiałam, że meble do kuchni muszą być przede wszystkim sprytne, a nie tylko ładne. Każdy centymetr liczy się podwójnie, a ja musiałam pogodzić gotowanie, przechowywanie i odrobinę stylu. To nie jest łatwa sztuka, ale da się ją opanować, jeśli podejdzie się do tematu z głową.

Zmęczyło mnie ciągłe przekładanie rzeczy między strefami, więc kupiłam organizer na dokumenty, który wisi na drzwiach od szafy. Tam lądują rachunki, umowy i notatki, które nie muszą leżeć na biurku. Dzięki temu wieczorem, gdy zamykam szafę, znika też widok papierów.